The secret war against Hizbollah
The United States' new strategy in Lebanon
The Savage Anomaly” of the Islamic Movement
Hezbollah Debate
Hezbollah and Resistance
Hizb Allah, Party of God
Is there something amiss
within Hezbollah?
It rose from the ignominy of oblivion, feudal exploitation, sectarian bias, and overall marginalisation to occupy political centre stage. In fewer than thirty years it converted Shia socio-political weightlessness into a counterbalancing political gravity.
It stood up against the Israeli Goliath. It survived the "incendiaries" dropped on it by Arab politicians arrayed against it from Amman to Cairo. It outclassed its enemies within and outside of Lebanon, with imaginative political guile and fine calculation against all odds.
But resisting the Goliath of Tel Aviv while embracing the lion of Damascus risks a decreasing commitment to Arab revolution within "the Party of God" - and to its own revolutionary standing.
By Fawwaz Traboulsi from Zmag
The following article by Fawwaz Traboulsi appeared in the Beirut daily as-Safir of December 2, 2009.
Traboulsi's article is an assessment and left critique of the main themes in Hezbollah's new political platform. The platform was released on November 30 at the conclusion of a general congress that had met intermittently over several months. It was published partially or entirely in several Arabic-language media outlets, inside and outside Lebanon, in early December 2009. The platform now becomes Hezbollah's political manifesto in place of its founding document, its so-called 1985 Open Letter.
Amal Saad-Ghorayeb
Open Democracy, 6 augustus 2007
De pogingen van de Verenigde Staten om HAMAS en Hizbullah te ondermijnen maken deel uit van een tweedracht-zaaiende, beginselloze en gevaarlijke Midden-Oosten-strategie.
This week, world terrorism expert Robert Pape will share with the FBI the findings of his remarkable study of 462 suicide bombings. He concludes that such acts have little to do with religious extremism and that the West must engage politically to halt the relentless slaughter
Sunday August 6, 2006
The Observer
Israel has finally conceded that air power alone will not defeat Hizbollah. Over the coming weeks, it will learn that ground power won't work either. The problem is not that the Israelis have insufficient military might, but that they misunderstand the nature of the enemy.
Siniora dismisses report of Bush ordering CIA to hit Hizbullah
Daily Star staff
Thursday, January 11, 2007
BEIRUT: The government on Wednesday denied an article published in Britain's Daily Telegraph claiming that the Central Intelligence Agency (CIA) has received authorization to take covert action against Hizbullah. A statement from the office of Prime Minister Fouad Siniora said the government's foreign policy is based on the principles of "independence, transparency and clearness."
In dit artikel willen we naar aanleiding van ons bezoek aan Libanon van 11 tot 27 september 2006 enkele conclusies trekken over de aanval van Israël op Libanon en de nasleep ervan. Dit artikel gaat vooral over de verzetsbeweging en politieke partij Hezbollah.
Eerst een enkele opmerking vooraf.
We begeven ons naar het Hezbolla Media Centrum in Dahia voor een afspraak met Rima Fakhry, sinds 20 jaar lid van Hezbollah en nu lid van de Politieke Raad, die direct onder Nasrallah resorteert.
- De laatste weken zijn er veel berichten dat Hezbollah streeft naar een sterke staat. Hoe verhoudt zich dat tot de huidige positie van Hezbollah binnen de Libanese staat?
“Ik zie geen tegenstelling tussen het opbouwen van een sterke staat en ons functioneren als volksbeweging, omdat we een groot percentage van de Libanese bevolking representeren. Daarnaast werken we samen met anderen die op hun beurt ook een belangrijk deel van de bevolking vertegewoordigen. Allen denken we gezamenlijk een sterke staat te kunnen opbouwen. Wat we willen en hopen te doen, is samenwerken met alle Libanezen. Zoals je weet bestaat Libanon uit vele verschillende facties en politieke partijen, maar we hebben met elkaar iets gemeen dat samenkomt in het bouwen aan een sterk land, waar alle delen van het land en zijn inwoners gelijk zijn voor de wet en ze kunnen doen wat ze willen doen in het belang van Libanon. Daarbij moeten ze worden geholpen door bepaalde instituties, door een sterke regering die niet gebonden is aan de VS of Israël of Europa, maar eerst kijkt naar de behoeften en zienswijzen van de Libanezen, naar wat de Libanezen willen. Al we daar naar kijken zien we dat een grote meerderheid, 80%, geen inmenging wil van het Westen of van het Oosten, we accepteren geen inmenging in ons land. De beschuldigingen dat we een verlengstuk zijn van Iran en Syrie zijn nonsens, dat is politiek gespeech, wij hebben geinvesteerd in Libanon, op Libanees grondgebied. Ik zie geen verschil tussen een volksbeweging en een sterk land. We hebben onze eigen mensen nodig om het land op te bouwen, geen mensen van buitenaf”
Vroeg op en op weg naar de Bekaavallei, een regio die zwaar geleden heeft onder de oorlog. Onderweg gedwongen de oude weg van Beiroet naar Damascus te nemen, omdat Israël op diverse plekken de snelweg heeft gebombardeerd onder andere een lange brug. Van het deel richting Syrie ontbreekt nu de helft, richting Beiroet zit precies halverwege een enorm gat. Vreemd genoeg kan het verkeer op de oude weg gewoon rijden, al zorgt het wel voor vertraging. Deze weg blijkt nergens gebombardeerd te zijn.