D4net Netwerk voor Dromers, Denkers, Durvers en Doeners

Op weg naar Kopenhagen:
Zondag begon ik naar Kopenhagen te liften. Dit heeft, naast veel buiten in de kou wachten, ontmoetingen met de volgende mensen opgeleverd:
-Een vrouw met 3 leuke, ongelofelijk eigenwijze en nieuwsgierige kinderen,.die onderweg waren naar een feestje.
-Een voormalige vrachtwagenchauffeur die nu aan het schilderen was geslagen en vanwege de winter 4 maanden vakantie had gekregen.
-Een Duitse lifter
-2 Moslimse Amsterdammers die me (mede dankzij de tom-tom) redelijk uit de richting brachten. (misschien noemenswaardig dat, om het half uur van de 3 uur durende rit, het licht aanging omdat er waardevolle puntjes coke naar binnen moesten)
-2 Dames in de trein richting Hamburg die me vertelde waar een goede lifttplek was om de volgende ochtend te gaan staan.
-Een aantal hoertjes voor de veel te dure hotels.
-Een vrome man die nog wel een slaapplek voor me kon regelen.
-Aparte mensen die ik daar dan weer aantrof..
Hier kon ik rustig mijn Engelstalige presentatie over klimaatverandering perfectioneren.

We komen er wel!
Maandag ging ik weer onderweg.
Hierbij ontmoete ik wederom wat volk:
-De Duitse lifter van de dag ervoor..
-Een Berliner
-Een reisverslaafde vrouw die een aantal jaar had doorgebracht in India en Afrika
-Wat Denen in de trein.
-De eerste actie-voerders op de boot.
-Een Ierse trucker die me aanbood me naar Kopenhagen te brengen zonder dat ik het hem gevraagd had. (Wat opvallend was na al het eeuwig durende, buiten in de kou, met een bord omhoog staan.)
Deze Ier bracht me, in zijn ice-truck van naar 36 ton, naar de buitenwijken van Kopenhagen.

In Kopenhagen aangekomen ging ik eerst langs het Klimaforum 09 om een kijkje te nemen. Na wat presentaties gezien en mensen gesproken te hebben, ging ik op zoek naar een slaap plaats. Een jongen raadde me aan om met hem mee te gaan. Na een kwartier stond ik in een slaapzaal in een bibliotheek. Er was een overvloed aan bedden, inclusief dekens, kussens en schone lakens. En dat alles voor niks. Mijn matje en mijn slaapzak had ik net zo goed thuis kunnen laten..
In deze bibliotheek kreeg ik te horen dat voor mij het niet mogelijk was het Bella centrum te bezoeken. Het boeiendere klimaforum 09 kon ik naar behoefte in en uitlopen..

M'n visie in de groep gooien.
Dinsdag was er oa een presentatie van George Monbiot. George Monbiot is een journalist die al zijn hele loopbaan met het milieu bezig is.
Deze man heeft een boek geschreven over wat er besloten zou moeten worden in Kopenhagen. Hij heeft een betoog geschreven voor het terugbrengen van de wereldwijde CO2 uitstoot met 90%. Toen ik dit hoorde stak ik mijn hand op.
Ik vroeg hem of hij bekend was met de publicatie van Ramanathan et al. over Atmosperic Brown Clouds (ABC's), oftewel aerosolen, oftewel microscopische vaste en vloeibare deeltjes in de troposfeer die wereldwijde afkoeling veroorzaaken.
Hierin stond namelijk dat deze aerosolen een mogelijke afkoeling veroorzaken van 2.2 graden Celsius. Deze aerosolen worden samen met broeikasgassen uitgestoten bij het verbranden van fossiele brandstoffen. Als je een CO2 uitstoot reductie van mogelijk maakt, reduceer je meteen de aerosolen uitstoot met 90%. Aangezien aerosolen maar een paar dagen in de lucht blijven en CO2 honderden jaren, kan dit een opwarming van 2 graden Celsius tot gevolg hebben.

George zei hierop dat de publicatie van Ramanathan et al,. waarschijnlijk één van de belangrijke publicaties ooit is. Hij wist echter niet dat het om 2,2 graden(!) ging......

This is what democracy looks like!:
Woensdag stond een grote demonstratie op het programma. Om 8 uur was er afgesproken en vanuit daar ging een stoet van zo'n 25 000 mensen op weg naar het Bella Centrum, waar de COP15 aan de gang was. Zo ver ik weet liepen er mensen mee uit Nigeria, Kenia, Zimbabwe, Libanon, Oman, België, Nederland, Griekenland, Roemenië, Turkije, Slovenië, Italië, Frankrijk, Duitsland, Engeland, Schotland, Wales, Ierland, Denemarken, Spanje, Rusland, Zweden, de VS, Canada, Costa Rica, Brazilië, Argentinië, Japan, China, Maleisië, Singapore, Nepal, India, Pakistan, Bangladesh, Birma, Tibet, Vietnam, Australië en Nieuw-Zeeland. Zo ver ik weet. Er zullen nog wel meer landen vertegenwoordigd geweest..
Een vrachtwagen met boxen aan boord nam plaats in het midden van de demonstratie om iedereen op de hoogte te houden van de gang van zaken.
Tijdens de tocht werden leuzen geroepen als:
-We love green, but we love profit more! (Een stel blanken die de rijken vertegenwoordigden)
-Stop global wining! (dezelfden)
-System change, not climate change.
-We are peacefull, what are you? (Naar de politie gericht)
-This is what democracy looks like!
Enz.

Eenmaal bij de weg naar het Bella Centrum aangekomen, stonden ME bussen en een leger aan politie agenten ons op te wachten. We mochten niet verder. Matrassen werden opgeblazen om er de politie mee buiten de groep te houden. Op een gegeven moment begon de massa richting de politie blokkade te lopen. De menigte bleef roepen: “We are peacefull what are you?”. Als snel bleek dat de politie minder vredelievend was. Als clowns verklede meisjes kregen pepperspray in de ogen gespoten en een meisje die de blanke rijke vertegenwoordigde werd met een gummiknuppel op haar hoofd geslagen.
Op een gegeven moment riep een meisjes stem dat de politie de vrachtwagen in probeerde te komen en dat ze wel wat hulp konden gebruiken. Ik was aan de andere kant van het gebeuren dus klom in een elektriciteitsmast om te kijken wat er gaande was. Ik was net op tijd boven om te zien hoe de politieagenten de truck binnen klommen terwijl hieruit nog klonk dat het een “peacefull demonstration” was. De stem stierf weg toen een politieagent met zijn knuppel op iemand in begon te slaan.. De chauffeur van de vrachtwagen werd zijn plaats ontnomen en snel was te truck uit het speelveld verdwenen.
Ondertussen waren de agenten onder mij bezig de groep naar achteren te slaan. ME-bussen sloten zich achter de agenten aan en de vredige demonstranten werden steeds verder teruggedrongen. Een kwartier nadat ik in mijn paal was geklommen bevond ik me achter de politiemacht. Toen de rust weer enigszins wedergekeerd was klom ik naar beneden. De demonstratie groep bevond zich tussen twee groepen ME'ers en en 2 grachten met aan de andere oever herdershonden. Ze konden dus geen kant meer op.
Samen met mij bevonden zich achter de politielijn slechts enkele journalisten en gewondde demonstranten.
Toen enkele afgevaardigden en ngo's uit het Bella centrum kwamen om de demonstranten te ondersteunen, werd aan hen ook met knuppels en pepperspray duidelijk gemaakt dat ze niet welkom waren..
Een uur later en nadat ik enkele journalisten verteld had wat er was gebeurt, klom ik over het hek om naar het Bella centrum te gaan. Voor de ingang aangekomen leek het er op alsof er niets gebeurd was...
Ik deed maar geen poging om naar binnen te komen want het schijnt dat de politie van de verenigde naties nog iets mens-onvriendelijker is dan de Deense politie..
Op de weg terug naar de bibliotheek kwam ik langs een krantenkiosk waar Arnold Schwarzenegger de voorpagina's van de kranten sierde en ik dacht: “Is this what democracy looks like?”

Een rustige donderdag.
Donderdag ging er iets rustiger aan toe. Er waren wat leerzame lezingen en 's middags had ik een afspraak met Sharon, de 18 jarige, Singaporese lands-coördinator van The Global Youth Panel. Aangezien ik de Nederlandse lands-coördinator ben, hadden we veel gespreksstof. 's-Avonds zijn we samen naar de film geweest, 'Meet the Truth'. Na de film lichte Marianne Thieme nog het een en ander toe.

De dag des oordeels.
Vrijdag, de dag des oordeels dus. Wereldleiders zouden samen tot overeenstemming moeten komen.
Bij het klimaforum 09 ging men er al van uit dat het akkoord op niets uit ging lopen. Dus er was een bijeenkomst over wat er nu moest gebeuren. Hoe moet een volgend akkoord er uit gaan zien? In een drie uur durende discussie werd er te veel gezegd om hier uiteen te zetten. Ik zal alleen mijn eigen idee hier meedelen:
De politiek lijkt over het algemeen weinig van wetenschappelijke basis te begrijpen. Er wordt vooral over economische en ethische zaken gesproken. En zelfs de wetenschap weet niet goed wat er op aarde aan de hand is. Er zijn echter een aantal zaken waar men niet omheen kan:
- Er worden in hoog tempo fossiele koolstofverbindingen uit de grond gehaald en verbrand. Hierbij komen naast energie, aerosolen en broeikasgassen vrij.
- De concentratie van verschillende broeikasgassen is nu hoger dan in de afgelopen miljoenen jaren het geval is geweest.
- Het totale energiebalans van de aarde is aan het veranderen. (zeewater en atmosferische temperaturen stijgen en ijs smelt)
- De biodiversiteit neemt af.
-Grote multinationals dragen hier veel aan bij.
Zonder een goed begrip van deze basis en de mogelijke gevolgen en zonder grote multinationals in de onderhandelingen te betrekken, zal er nooit een zinvol akkoord komen
Overal ter wereld roepen mensen dat we terug naar 350ppm CO2 moeten (www.350.org). Als we terug willen naar 350pmm moet er echter net zo veel (en snel) CO2 in koolstofverbindingen omgezet worden (dmv fotosynthese) als we ze in de afgelopen 200 jaar hebben verbrand.. En we zouden helemaal moeten stoppen met het verbranden van koolstofverbindingen.
Dit is dus compleet onmogelijk. Daarnaast is het nog redelijk onwaarschijnlijk dat een concentratie van 350pmm CO2 zal lijden tot een stabiel wereldklimaat.

Zoals verwacht is er geen akkoord van enkele waarde gekomen. De “carbon footprint” van de 12 dagen durende COP15 was net zo groot als die van de jaarlijkse Zweedse voetafdruk.
Desalniettemin heb ik een leuk weekje gehad!

Terug naar de Lage Landen
Nu moest ik weer terug in Nederland zien te komen.. Een aantal mogelijkheden waren langs gekomen, maar ook net zo snel vruchteloos voorbij gegaan.. Ik heb zelfs met mijn liftbordje bij de uitgang van het Klimaforum gestaan..
Op een gegeven moment kwam ik iemand tegen die zei dat de Kopenhagen Expres nog terug ging naar Nederland op Zaterdag avond. Er was waarschijnlijk nog wel plek, maar je moest een officiele uitnodiging hebben om mee te mogen...
Na enkele mogelijkheden overwogen te hebben besloot ik Kees Vendrik (vice-fractievoorzitter groenlinks en vriend van de Wogmeer familie) om hulp te vragen.
Al snel sms'te hij me dat er uitgezocht werd of ik mee kon. Een uur later was ik verzekerd van een plekje op de trein!!

's Avonds stapte ik op de trein met milieu activisten, wetenschappers, europarlementariërs, ministers enz.. De kroeg was tot 4 uur open en de drank gratis.
Na 3,5 uur geslapen te hebben, kwamen de NS medewerkers een ontbijt op bed brengen.

Het ondergesneeuwde Hollandse landschap kwam door de ramen en het was goed om weer thuis te zijn!