Vond plaats op 1 oktober 2009.
De avond begon met het heldere animatiefilmpje The story of stuff
Daarna was er natuurlijk veel aandacht om elkaar te leren kennen.
Het was leuk om de verschillende maatschappelijke activiteiten waaraan met plezier werd terug gedacht, van zichzelf of van een ander, te horen: een lezing van voedselprofessor Tim Lang op de 150 jaar Wibaut-conferentie, het ophalen van handtekeningen voor een burgerinitiatief voor verhoging van de WAO-uitkering, de scholierenprotesten, een demonstratie tegen de crisis, acties voor dierenrechten, een stiekeme nachtelijke opbouw van een klimaatkamp in de havens van Antwerpen, schilderen met asielzoekers, jongeren die zich verzetten tegen een fascistische demonstratie in Venlo, een (juist niet) verregend buurtfeest, zonnepanelen installeren, een buurtbijeenkomst met o.a. informatie over dakbuurttuin, een campagne tegen de KLM tegen uitzetting van illegalen, een reis naar Zuid-Amerika om de klimaatverandering te onderzoeken, het omploegen van een genetisch gemanipuleerd proefveld, een actie tegen privatisering van water, met een kleine groep het probleem van de witte illegalen op de kaart zetten en een grote anti-kernenergiedemonstratie afgelopen zomer in Berlijn.
Op de vraag wat mensen missen om met enthousiasme aan de slag te gaan om iets veranderd te krijgen kwamen meerdere antwoorden: een groep mensen om samen een langere tijd aan een idee te werken; een organisatiestructuur; een ideaal/ideologie/een grote lijn/een radicaal maatschappelijk alternatief voor het kapitalisme, in ieder geval een groep die aan de ontwikkeling daarvan wil werken, die zich bezig houdt met de vraag wat voor maatschappij we willen hebben; meer informatie over talrijke onderwerpen; meer gericht verzet tegen de verrechtsing waarbij ook gekeken wordt naar de oorzaken ervan en het verband met het politieke beleid, en daar dan ook politieke consequenties uit trekken; solidariteit, tussen progressieve organisaties, maar ook in de buurt; activiteiten die een onderdeel vormen van een groter geheel; confrontatie en strijd, onze energie wordt nu afgeleid waardoor je aan van alles medeplichtig gemaakt wordt; een groep waar je bij wilt horen, waarvoor je wilt kiezen; een groep mensen die slim is en prikkelt; plezier en resultaat; risico’s nemen; energie loskrijgen bij mensen.
En we willen niet te specialistisch worden, geen demonstraties met 15 sprekers, geen eindeloze vergaderingen, geen egoïsten en zakkenvullers in de groep, geen geïsoleerd celletje van een hoog opgeleide linkse elite, niet te klein denken, niet alleen maar de straat op gaan om te roepen dat we iets ook vinden, geen –ismes, geen groep van allemaal kleine eilandjes, niet overal tegen ageren of juist alles willen behouden.
En daarmee zou op verschillende manieren begonnen kunnen worden: verder praten wat we voor elkaar kunnen betekenen; meer informatie verzamelen en verspreiden waarbij onderwerpen worden uitgediept en er vooral gekeken wordt naar het ‘waarom’, welke informatie wordt er achtergehouden; uitzoeken wat de meest belangrijke dingen zijn om aan te gaan werken; iets praktisch opzetten als bijvoorbeeld een voedselcoöperatie; 1x per maand bij elkaar komen om op een aantal meer fundamentele vragen in te gaan; in de buurt bijeenkomsten organiseren op 2 of 3 hoofdthema’s zoals oorlog en vrede; meer mensen erbij betrekken; van elkaars kwaliteiten gebruik maken, veel kennis delen; gauw ook in kleinere groepen gaan werken; ook migranten bij thema’s als klimaatverandering betrekken; tentoonstellingen van bijv. kunstenaars uit de buurt.
Een aantal thema’s kwam steeds terug: waarom komen mensen nu niet in actie? heeft de gemiddelde Nederlander het te goed? het blijven zoeken naar en het formuleren van een alternatief; hoe in deze tijd te organiseren? het dilemma tussen vernieuwing en duurzaamheid; het belang van organisatie. Allemaal zaken die zeker in de toekomst verder besproken moeten worden.
Terugkijkend op onze 1e bijeenkomst zijn we behoorlijk positief. Er hing een goede sfeer en de opzet van de avond werkte goed.
