Europese denktank: Westen en China hebben nu een 'zombie economie'
Vertaling: Xander Bron: LEAP/E2020
Verwachting 2010: Hoge inflatie, hoge belastingen, faillissementen - 'VS glijdt helse afgrond in'
Zowel de Westerse als de Chinese economin zijn als zombies: feitelijk dood, maar men wil het alleen nog niet weten of beseffen.
De toonaangevende denktank LEAP/E2020 ziet het grootste deel van de eerder gedane voorspellingen ten aanzien van de wereldeconomie uitgekomen, maar constateert tevens dat overheden, banken en bedrijven dit zolang mogelijk verborgen proberen te houden of glashard blijven ontkennen, waardoor het algemene publiek nog in het ongewisse verkeert en van mening is dat de 'recessie' inderdaad voorbij is. Deze misleidende situatie in zowel het Westen als in China noemt LEAP/E2020 een 'zombie economie', waarbij landen zoals de VS en Groot Brittanni, die op papier al failliet zijn, kunstmatig overeind worden gehouden, omdat niemand het officile bankroet durft uit te spreken. Echter, in 2010 zal de waarheid hoe dan ook aan het licht moeten komen.
'Herstel' zal in 2010 vals blijken; banken stellen onvermijdelijke instorting uit
De Centrale Banken van de wereld blijven de financile markten overspoelen met enorme hoeveelheden geld, in de hoop dat dit op een bepaald moment een ommekeer teweeg zal brengen in de economie. Vooral in de VS en Groot Brittanni blijft men volhouden dat de huidige crisis geen gevolg is van het feitelijke bankroet van zowel banken, consumenten, publieke organisaties en bedrijven. Met het zogenaamde 'quantitative easing' beleid veroorzaken ze in 2010 echter voor stijgende inflatie, instortende munteenheden en het verdwijnen van publiek geld.
De overheden blijven tot nu toe onverstoord de gevolgen van de enorme fouten en speculaties van de banken op hun schouders nemen, en blijven zelfs naar de adviezen van de bankiers luisteren. Zo bouwden ze een onredelijk grote schuld op die op den duur ondraaglijk werd, waardoor er op korte termijn besloten moet gaan worden tot drastische bezuinigingen en forse belastingverhogingen, om een algeheel faillissement misschien nog te kunnen voorkomen.
Het liquiditeitsbeleid van de banken en overheden heeft er wel voor gezorgd dat de beurskoersen weer flink zijn gaan stijgen, in de hoop dat de consumenten -valselijk gerustgesteld door de positieve stemming op de aandelenmarkten- weer zichzelf worden en weer beginnen te consumeren - kortom: weer geld beginnen te lenen en uit te geven. De prijzen van grondstoffen en edelmetalen -vooral zilver en goud- stijgen echter eveneens, vaak zelfs sneller, wat een duidelijk indicatie is dat de inflatie weer is teruggekeerd.
De financile bezittingen van de banken zijn echter nog even waardeloos als aan het begin van de crisis. Dankzij aangepaste rekenmethodes en wetgeving zijn de banken zelfs kunstmatig groter geworden, in een poging om al die waardeloze bezittingen te verbergen, met als doel de onvermijdelijke ineenstorting van het hele bankensysteem zo lang mogelijk uit te stellen.
Terwijl de biljoenen die Amerika, Europa en China in hun economin hebben gepompt voor een kunstmatig economisch herstel hebben gezorgd, gaat het in de echte economie alleen maar slechter. Tientallen miljoenen mensen zijn en worden werkloos, maar via de officile, sterk gemanipuleerde cijfers doet men voorkomen alsof het allemaal wel meevalt. 2010 lijkt in sociaal opzicht echter een bijzonder zwaar jaar te worden, als steeds meer landen over zullen gaan tot protectionisme, en via belastingen, milieu- en gezondheidsbarrires of concurerende prijsverlagingen proberen het banenverlies voor hun eigen bevolking zo beperkt mogelijk te houden. Ondertussen zullen de overheden zich steeds meer zorgen gaan maken hoe lang ze de kosten van z veel werkloosheid nog kunnen dragen, met name omdat zal blijken dat een cht herstel nog lang niet in zicht is.
2010: hogere inflatie, hogere belastingen, faillissementen
2010 wordt daarom het jaar waarin een groot aantal landen gedwongen zullen moeten 'kiezen' tussen drie keiharde opties: inflatie, hoge belastingen, of een algeheel bankroet. Amerika, de Europese Unie, Japan en China hebben namelijk al hun financile kruit verschoten, en hebben geen andere keus meer. Desondanks zal de harde realiteit door de overheden nog steeds ontkent worden, en zal men proberen nieuwe stimulansprogramma's, die mogelijk anders zullen worden genoemd, te lanceren, ondanks het feit dat de afgelopen maanden is gebleken dat dit soort uiterst kostbare maatregelen geen effect hebben op de private sector.
De consument van de afgelopen decennia is dood, en heeft geen kans op een wederopstanding. Al 30% van de Westerse landen hebben nu in feite 'zombie economin', waarin de financile instellingen, bedrijven en zelfs de overheden alleen nog tekenen van leven vertonen dankzij de enorme geldinjecties van de Centrale Banken. Hierdoor begint het 'ieder voor zich' mechanisme inmiddels steeds sterker zichtbaar te worden, alsmede ook het feit dat de Westerse wereld, met de VS voorop, aan het verarmen is. Het verval van het Westen is mede te danken aan de weigering van de politieke leiders om de realiteit van de post-crisis wereld onder ogen te zien, en het feit dat zij blijven vasthouden aan methoden waarvan inmiddels bewezen is dat deze niet werken.
De enige theoretische kans om aan n van de drie dramatische opties -inflatie, belastingen, bankroet- te ontkomen zou een herstel van de consumentenuitgaven en nieuwe investeringen van de private sector kunnen zijn. Ontbreekt n van deze factoren, dan zullen landen in 2010 geen andere keuze hebben dan de belastingen fors te verhogen, om zo de enorme schuldenlast te kunnen blijven financieren. Ook zal men de inflatie moeten laten stijgen om zo de relatieve waarde van deze schuldenlast te verminderen. Zo niet, dan is een bankroet de enig overgebleven optie. Sommige landen (de VS, Groot Britanni, Ierland, Argentini, Letland, en mogelijk zelfs Spanje, Turkije, Dubai (VAE) en Japan) zullen tegelijkertijd met twee of met alle drie de factoren te maken kunnen gaan krijgen.
Westers model is failliet, rekenen op China is een mythe
De vooruitzichten zijn in dit opzicht extreem somber. De consument begint meer te sparen en schulden juist terug te betalen, in plaats van nieuwe te maken. Feitelijk wordt het Westerse consumptiemodel van de afgelopen 30 jaar, waarin de economische groei vrijwel geheel leunde op stijgende consumentenbestedingen, vrijwillig of noodgedwongen verworpen. De bedrijven zien zich geconfronteerd met deze onzekere en voor hen negatieve ontwikkeling, en snijden in hun investeringen - een situatie die verder versterkt wordt door de strenge kredietrestricties van de banken.
Publieke investeringen kunnen middels nieuwe stimulansprogramma's niet nog verder verhoogd worden, omdat de schuldenlast daarmee onaanvaardbaar hoog wordt, met als gevolg dat aan het einde van 2010 tenminste twee van de drie dramatische opties een feit worden. De overheden staan juist onder toenemende druk om hun gevaarlijk uit balans zijnde huishoudboekjes op orde te brengen. Hierdoor zullen publieke investeringen in 2010 / 2011juist verschrompelen.
Rekenen op toenemende export is eveneens zinloos. Ieder land wil nu exporteren, in de hoop dat er nog landen zijn waar nog wl voldoende gulzige consumenten of investeerders zijn. De verwachting dat Azi, en vooral China, deze nieuwe consument zal voortbrengen is echter een grote mythe. Naast het feit dat in de niet-Chinese of niet-Aziatische wereld 'velen geroepen, maar weinigen uitverkoren' zijn om deel te nemen aan deze nieuwe regionale markt, zou het een grove onderschatting van de aard van de wereldwijde systeemcrisis zijn om te veronderstellen dat de Chinese / Aziatische consument net zo hebberig zal zijn als de Westerse is geweest. De rampspoed in de luxe-artikelen industrie in Azi is daar een duidelijke indicatie van.
Geopolitieke ontmanteling is begonnen / VS glijdt 'helse afgrond' in
In februari/maart 2009 schreef LEAP/E2020 dat als het internationale monetaire systeem vr de zomer van 2009 niet compleet veranderd zou zijn, de wereld aan het einde van dit jaar onvermijdelijk te maken zou gaan krijgen met wereldwijde geopolitieke ontmanteling en het begin van een soort wereldwijde 'Zeer Grote Depressie', met als epicentrum van de ineenstorting de Verenigde Staten.
Op dat punt zijn we inmiddels aangekomen. Zelfs de vervalsde cijfers en statistieken kunnen niet langer het gigantische verval van de wereldeconomie en de sociale situatie verhullen, net zo min als het feit dat de Amerikaanse economie en maatschappij de afgrond van de hel aan het inglijden zijn. In het tweede kwartaal van 2010 zal dit door niemand meer ontkend kunnen worden, en zal tevens blijken dat alle recepten die tot nu toe zijn toegepast om de wereldeconomie er weer bovenop te helpen, nul komma nul effect zullen hebben gehad.