D4net Netwerk voor Dromers, Denkers, Durvers en Doeners

Verslag D4net-bijeenkomst over postpolitiek met Merijn Oudenampsen,
3 juni 2010
D4net heeft Merijn Oudenampsen gevraagd om naar aanleiding van de verkiezingen over de politieke situatie in Nederland te spreken. Hij wil het niet hebben over de politieke partijen, maar over het Nederlandse politieke systeem als zodanig.

Intelligence Report, Spring, 2010, Issue Number
By Mark Potok
The radical right caught fire last year, as broad-based populist anger at political, demographic and economic changes in America ignited an explosion of new extremist groups and activism across the nation.

Hate groups stayed at record levels — almost 1,000 — despite the total collapse of the second largest neo-Nazi group in America. Furious anti-immigrant vigilante groups soared by nearly 80%, adding some 136 new groups during 2009. And, most remarkably of all, so-called "Patriot" groups — militias and other organizations that see the federal government as part of a plot to impose “one-world government” on liberty-loving Americans — came roaring back after years out of the limelight.

Verslag van de D4net-bijeenkomst over rechtspopulisme en de
verrechtsing op 4 februari 2010

Na een paar korte filmpjes van De Tegenpartij uit de jaren
’80 beschreef Merijn Oudenampsen (o.a. van www.flexmens.org)
aan de hand van filosofen als Laclau, Pels, Bovens, Althusser, Gramsci en Hall
de problematiek van de verrechtsing in Nederland en de rol van het rechtspopulisme
daarbij.

Door: Ronald van Steden Tijdschrift
voor Sociale Vraagstukken

De openbare ruimte lijkt steeds meer op een pretpark: veilig, voorspelbaar en bomvol fun. Het gevolg is een samenleving zonder rafelranden, met bewoners die niet kunnen omgaan met onverwachte gebeurtenissen en ontmoetingen.

Door Sarah Sexton/The Corner House Globalinfo

kleine actie in Kopenhagen aan de vooravond van de klimaattop ging ongemerkt aan de meeste berichtgeving voorbij. Een dertigtal actievoerders heeft een zaal bezet in een hotel in het centrum van Kopenhagen waar de Britse club Optimum Population Trust (OPT) een bijeenkomst wilde houden. De bijeenkomst moest daardoor afgelast worden. De OPT is een typisch voorbeeld van zo'n keurige anti-bevolkingsgroei-lobbygroep die door veel milieuorganisaties als informatiebron gebruikt wordt. Een van de prominente leden is de beroemde natuurdocumentairemaker David Attenborough. Doel van de OPT is om de wereldbevolking te halveren, want dat, hebben ze berekend, is het 'optimum'. Daarbij hebben ze ook bedacht dat er geen migranten meer toegelaten moeten worden tot Groot-Brittannië. Of zoals ze dat noemen: "environmentally unsustainable migration". In een verklaring feliciteren ze de Britse minister (van Immigratiezaken, toevallig daarvoor van Milieu) Woolas dat die nu eindelijk ook besloten heeft actiever bevolkingsbeleid te gaan voeren.

Door: Paul Mepschen uit Konfrontatie

Door:Harm Ede Botje / Freke Vuijst uit de VN 15 oktober 2009

Geert Wilders’ ‘Fitna’ blijkt gebaseerd op de twee jaar eerder uitgebrachte film ‘Obsession’. Wie zijn de makers van die Israëlische film?

Geert Wilders is een grote vriend van Israël. Als middelbare scholier trok hij naar het beloofde land om te werken in een moshav, een collectieve boerderij op de bezette Westelijke Jordaanoever.

Onlangs doken van die tijd foto’s op die in Vrij Nederland werden gepubliceerd. Naar eigen zeggen is Wilders sindsdien tientallen keren in Israël geweest. Tijdens zijn VVD-jaren kwam hij al steevast op voor de belangen van Israël, wees hij voortdurend op de gevaren van Iran dat met zijn lange-afstandsraketten Israël van de kaart zou kunnen vegen. Maar hij was ook een voorstander van het vredesproces met de Palestijnen.

Auteur: Merijn Oudenampsen

Voor iedereen die geïnteresseerd is in het vraagstuk van politieke strategie. Hier een analyse over het populisme en de verrechtsing in Nederland aan de hand van het werk van Stuart Hall en Antonio Gramsci:

‘Niemand die op serieuze wijze begaan is met politieke strategie, kan het zich in de huidige situatie nog veroorloven om de zogenaamde ’ruk naar rechts’ te negeren. We begrijpen misschien nog niet hoe verstrekkend deze is, noch het specifieke karakter ervan, de oorzaken en de effecten. We hebben tot dus verre - een of twee uitzonderingen daargelaten - gefaald in het vinden van strategieën die ons in staat stellen sociale machten te mobiliseren die genoeg kracht en diepte hebben om de golf te keren. Maar de tendens is moeilijk te ontkennen. Het lijkt niet langer een tijdelijke slingerbeweging in het politieke spel, een kortstondige verschuiving in de krachtverhoudingen. De trend is al aanwezig - en een reden tot zorg - sinds het einde van de jaren zestig. En alhoewel deze tendens zich heeft ontwikkeld met horten en stoten, lijkt het erop dat haar dynamiek en momentum van duurzame aard zijn. Reden voor links om de kenmerken van deze verschuiving openlijker en diepgaander te bediscussiëren zonder schroom en zonder instant oplossingen te verwachten.’

Hier een analyse van de discussie over de Nederlandse identiteit, (met een Gramsciaans tintje) gepubliceerd in de Groene Amsterdammer #40, 2 oktober 2009.

Merijn Oudenampsen

De Nederlandse identiteit is 'zoek'. Ondanks de ernst waarmee politici, historici en intellectuelen zich over dit thema ontfermen, houdt het een enigszins tragikomisch karakter. Om de aanwezige slapstick in deze situatie expliciet te maken, hoeven we die alleen maar te vertalen naar een alledaagse persoonlijke realiteit. Als een vriend met de openhartige bekentenis zou komen, “ik ben op zoek naar mijn identiteit”, zou het ook moeilijk zijn een lach te onderdrukken. Het is je reinste kitsch. Wat te denken van een heel land dat zogezegd 'op zoek' is naar zijn identiteit?

Maandag valt de uitspraak in het proces tegen Dyab Abou Jahjah en Ahmed Azzuz van de Arabisch Europese Liga. Ze worden ervan beschuldigd verantwoordelijk te zijn voor de relletjes na de moord op Mohammed Achrak in Borgerhout eind 2002 en riskeren één jaar cel. Nog één keer blikt Indymedia.be samen met Dyab Abou Jahjah terug op die uiterst bewogen periode. Maar we trekken het gesprek ook open: welk verband bestaat er tussen assimilatie en imperialisme? Wat is er mis met de 'Europese islam' van mensen zoals Tariq Ramadan? En waarom staat er in de Arabische wereld geen Chavez op?